ဧရာဝတီ

႐ုပ္ရွင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ဦးေက်ာ္သူသည္ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလတြင္ နာေရးကူညီမႈ အသင္းကုိ စာေရးဆရာ၊ ဒါ႐ုိက္တာႀကီး ဦးသုခ၏ လမ္းၫႊန္မႈျဖင့္ ဦးစီး တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ သုခကုသုိလ္ျဖစ္ ေဆးခန္း တုိးခ်ဲ႕ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ေမလက တိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ မုန္တိုင္းဒဏ္ခံခဲ့ရသည့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပမွ လွဴဒါန္း ေထာက္ပံ့မႈမ်ားယူ၍ ကူညီခဲ့သည္။ ဦးေက်ာ္သူ သည္ ယခုႏွစ္ ဧၿပီလ အတြင္းက ျမန္မာ ျပည္အတြင္း လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကုိင္ေနသူတို႔ကို ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ားက ခ်ီးျမႇင့္သည့္ ပထမအႀကိမ္ “ျပည္သူ႔ ဂုဏ္ရည္” ဆု ရရွိခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ ယခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာျပည္၌ အပူခ်ိန္ ျမင့္တက္လာေသာေၾကာင့္ ေရတြင္းေရကန္မ်ား ခန္းေျခာက္ခဲ့ရာ ေရဒုကၡ ရင္ဆုိင္ေနရသည့္ ျပည္သူမ်ားကိုလည္း ဦးေက်ာ္သူ ဦးေဆာင္သည့္ ၎ အသင္းက ျပည္တြင္းျပည္ပ အလွဴရွင္မ်ား၏ လွဴဒါန္းေငြမ်ားျဖင့္ ေရကုသိုလ္ ျပဳလွ်က္ရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေက်ာ္သူ ဦးေဆာင္သည့္ နာေရး ကူညီမႈ အသင္း လက္ရွိႀကံဳေတြ႕ေနရေသာ အေျခအေနႏွင့္ အခက္အခဲမ်ားကို ဧရာဝတီ သတင္းေထာက္ ေအးခ်မ္းေျမ့က ေမးျမန္း၍ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

ေမး။     ။ ျပည္ေထာင္စု ႀကံ့ခိုင္ေရးနဲ႔ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ပါတီက ေရလွဴတဲ့ ေရကား ေတြမွာ သူတို႔ အလံေတြ ထူခိုင္း တယ္လို႔ ၾကားတယ္၊ ကိုေက်ာ္သူ တို႔ေကာ အဲဒီလို အျဖစ္ မ်ိဳးေတြ ႀကံဳရလား။ 

ေျဖ။     ။ က်ေနာ္ တို႔ေတာ့ မသိေသးဘူး။ ဒလဘက္ သြားၾကတယ္။ အဲဒါ ဘာၾကား မလဲေတာ့ မသိေသးဘူး။ ပဲခူးဘက္ သြားတုန္း ကေတာ့ အဲဒီလို မလုပ္ေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔က နာေရး ကူညီမႈ အသင္း (ရန္ကုန္) ဆိုတဲ့ ဗီႏိုင္းခ်ပ္ ႀကီးေတြ ခ်ိတ္သြားတာ။ ႀကံ့ဖြ႔ံအလံ ေထာင္လုိ႔လည္း မရဘူး။ ေထာင္ခြင့္လည္း မေပးႏိုင္ဘူး။

ေမး။     ။ အခု ရန္ကုန္မွာ မိုးလည္း စရြာေနၿပီဆိုေတာ့ ေရလွဴတဲ့အလုပ္ ဆက္လုပ္ေနရတုန္းပဲလား။ ေရလွဴတဲ့ေနရာမွာ ဘယ္လို အခက္အခဲေတြ ေတြ႕ရလဲ။

ေျဖ။     ။ ရန္ကုန္တိုင္းထဲမွာ အကုန္ သူ႔ဟာနဲ႔ သူေတာ့ ဆိုးေနၾကတာပဲ။ ဟိုေန႔က ပဲခူးဘက္သြားတယ္။ ေနာက္ ေ၀ါ ဘက္ ၊ သကၠလ ရြာေတြဘက္ သြားတယ္။ မိုးရြာေပမယ့္ ၾကာၾကာ ရြာတာမွ မဟုတ္တာ။ ေရလွဴတဲ့ ေနရာမွာလည္း အခက္အခဲေတြ ရွိတယ္။ ေရဒုကၡသည္ေတြက က်ေနာ္တို႔ ေရသြားလွဴရင္ေတာင္မွ သူတို႔မွာ ထည့္စရာ ပံုးတို႔၊ ခြက္တို႔ေတာင္ သိပ္မရွိၾကဘူး။  က်ေနာ္ကေတာ့ ေရအုတ္ကန္လုပ္ဖို႔ စဥ္းစားထားတယ္။ ရြာတရြာမွာ လမ္းဘယ္ႏွလမ္းရွိလဲ ၾကည့္မယ္။ အုတ္ကန္ေလး သြားၿပီး လုပ္ေပးမယ္။ အဲဒီလမ္းက လူေတြ ေရကိုမွ်ၿပီး သံုးၾကေပါ့။ မိုးရြာတယ္ဆိုလည္း ဒီအုတ္ကန္က ေရခံထားၿပီးသား ျဖစ္သြား တာေပါ့။ အဲဒီလို က်ေနာ္က စဥ္းစားေနတာ။ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြက အ၀ီစိတြင္း တူးလို႔မရတာေတြ ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕ဆို ေရတြင္းတူးတာေတာင္မွ ေရခ်ဳိမထြက္ဘူး။ ေရငန္ထြက္တဲ့ အပိုင္းေတြျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီလိုဆိုေတာ့  နည္းနည္းေတာ့ အခက္အခဲ ျဖစ္တယ္။

ေမး။     ။ ေရအခက္အခဲ ျဖစ္တဲ့ရြာေတြမွာ အဆိုးရြားဆံုး အေနအထား ဘယ္ေလာက္ထိ ရွိေနလဲ။

ေျဖ။     ။ အဲဒါက်ေနာ္ မလိုက္သြားေတာ့ မသိဘူး။ နာေရး အသင္းကလည္း ေတာ္ေတာ္သၿဂႋဳဟ္ေပးရတာေတြ မ်ားေနေတာ့ ဒီဘက္ကလည္း လက္လႊတ္လို႔မရဘူး။  ဟိုဘက္ကို က်ေနာ့္ အမ်ဳိးသမီး လိုက္သြားတယ္။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္ပါရင္ ပံုစံက တမ်ဳိးျဖစ္လိမ္႔မယ္ေလ။ ေရေဘးဒုကၡသည္ေတြဆီ ေရာက္သြားရင္ ဌာနဆိုင္ရာက ေက်ာ္သူပါလာတယ္ဆိုရင္ တမ်ဳိးျဖစ္သြား ႏုိင္တယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္ မလိုက္ေတာ့တာ။

က်ေနာ္တို႔က ေ၀ါၿမိဳ႕နယ္တို႔၊ ပဲခူးဘက္တို႔မွာ သြားလွဴတဲ့အခါ ပဲခူးၿမိဳ႕ေပၚက ေရအလွဴရွင္ရွိတယ္။ သူ႔အိမ္မွာသြားၿပီး က်ေနာ္တို႔က ပိုက္ကိုတပ္၊ စက္နဲ႔စုပ္ၿပီး ေရပံုးေတြထဲ ထည့္တယ္။ ဂါလန္ ၂၅၀၀ ထည့္ၿပီး တေခါက္သြား၊ တေန႔ကို ၂ ေခါက္၊ ဂါလန္ ၅၀၀၀ အနည္းဆံုး လုပ္ေပးေနတယ္။  ဒီ ေရ အလွဴရွင္ကလည္း သူ႔အိမ္ကေရတြင္း၊ ေရကန္ ေလ်ာ့တဲ့အထိေတာ့ ဘယ္လွဴႏိုင္မလဲ။ အတိုင္း အတာက ျပႆနာတက္တယ္။ ရန္ကုန္မွာေတာင္ က်ေနာ္တို႔ အိမ္ေတြဘက္ေရက မလာေတာ့ဘူး။ ဂ်ဳိးျဖဴေရကမလာေတာ့ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အားလံုးဒုကၡေရာက္သလို၊ ျပည္သူအားလံုးလည္း ဒုကၡ ေရာက္ေနၾကတယ္။

အဝီစိတြင္းတူးဖို႔ေတာ့ စ စံုစမ္းခိုင္းထားတယ္။ ပဲခူးဘက္မွာေတာ့ တေနရာရၿပီ။ အဲဒီေနရာမွာ ဘာမွမရွိဘူး ဆိုေတာ့ အဲဒီေနရာမွာပဲ အဝီစိတြင္း တူးေပးဖို႔ရွိတယ္။ ေနာက္ က်ေနာ္တို႔ ဒလဘက္ကိုေရေ၀ဖို႔ သြားရင္းနဲ႔ စံုစမ္းဖို႔ေျပာထားတယ္။ ဒလဘက္မွာ ဘယ္သူ ၾသဇာအာဏာေညာင္းလဲ။ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြဆီ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး၊ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကေန ဦးစီးၿပီး ဘယ္အရပ္ ဘယ္လမ္းမွာ ဘာလုပ္ေပးပါဆိုတဲ့  ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ၾသ၀ါဒခံၿပီးပဲ လုပ္ေတာ့မယ္။ ဒီ့ျပင္ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္း ကိုမွ သြားၿပီး ၾသ၀ါဒလည္း မခံႏိုင္ဘူး။ အလွဴရွင္ေတြက က်ေနာ္တို႔ကို ယံုၾကည္ၿပီးလွဴထားတဲ့ဟာ၊ ဒုကၡသည္ေတြ လက္ထဲကို ေရာက္ေအာင္ေတာ့ လုပ္ေပးရမွာပဲ။

ေမး။     ။ အခုလို ေရအခက္အခဲက ခါတိုင္းႏွစ္ေတြလည္းျဖစ္တယ္လို႔ သိရတယ္။ ဒီႏွစ္နဲ႔ ဘယ္လိုကြာပါသလဲ။

ေျဖ။     ။ ခါတိုင္းႏွစ္က ဒီေလာက္မျဖစ္ဘူး။ ၇ မိုင္ဆိုလည္း ၇ မိုင္မွာေရျပတ္သြားတာမ်ဳိး၊ မလာေတာ့တာ ဒါေတြက ရွိတယ္။ ေရရွည္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ခဏတျဖဳတ္ျဖစ္တာ။ ဒီႏွစ္က ပိုလည္းပူေတာ့ ပိုၿပီးဆိုးကုန္တာေပါ့။ ေရကန္ေတြလည္းခန္း၊ ေရတြင္းေတြလည္း ကုန္ အဲဒီလိုျဖစ္ကုန္တာ။

ေမး။     ။ ေရျပႆနာျဖစ္ရတဲ့ အဓိကေနရာေတြက ေရကန္နဲ႔ ေရတြင္းေတြကို ပိုၿပီး အားျပဳသံုးေနရတဲ့ေနရာေတြက ျဖစ္တာလား။

ေျဖ။     ။ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြက အ၀ီစိတြင္းေတြမရွိဘူး။ ေသာက္ေရကန္ဆို ေသာက္ေရကန္ အဲဒီက ခပ္ၾက။ ကန္ကေရ ကုန္ေတာ့ သြားေရာ။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြဆို က်ေနာ္ ၾကားတာ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းက ငါးေမြးမယ္ဆိုၿပီး ကန္ကို သိမ္းလိုက္တယ္။ ဒီလို သိမ္းလိုက္တဲ့အတြက္ ရာသီဥတု ပူတဲ့အခါက်ေတာ့ ငါးမေမြးျဖစ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ေသာက္ေရလည္း မရေတာ့ဘူး။ အဲဒီလိုေတြျဖစ္ကုန္တာ။

ေမး။     ။ ေရ အခက္အခဲေၾကာင့္ ေရာဂါျဖစ္တာတို႔၊ ေသေၾကပ်က္စီးတာတို႔ ဘယ္ေလာက္အထိ ဆိုးဆိုးရြားရြားျဖစ္လဲ။

ေျဖ။     ။ နယ္ေတြေတာ့မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ နာေရးကူညီမႈအသင္းဆို အပူဒဏ္ေၾကာင့္ဆံုးတာ တေန႔တေန႔ကို ၇၈ ေလာင္းေလာက္ အတြက္ကို လိုက္လုပ္ေပးေနရတယ္။ အရင္ႏွစ္ေတြ တုန္းကဆို တေန႔ကို ၄၀ ေက်ာ္ ၄၅ ေလာင္း ေလာက္ပဲရွိတယ္။ အခုဆို ၇၀ ေက်ာ္ ၈၀ နီးပါး ကပ္ေနၿပီ။ ပိုလာတဲ့ အေရအတြက္က ရာသီဥတုေၾကာင့္လို႔ က်ေနာ္တို႔ တြက္လို႔ရတယ္။ အရြယ္အားျဖင့္ ကေတာ့ မွ်တယ္။ အထူးသျဖင့္လူႀကီးပိုင္း ပိုေသၾကတယ္။ ကိုဗလ (မင္းသားသုေမာင္) ဆိုလည္း အသည္းေရာဂါရွိတာက ရွိတာပဲ၊ အပူဒဏ္ေၾကာင့္ ဆိုးသြားၿပီး မခံႏိုင္ဘဲဆံုးတာ။ ပန္းခ်ီ သန္းျမင့္ေအာင္ဆိုလည္း အပူေၾကာင့္ ဆံုးတာပဲ။

ေမး။     ။ အေျခခံ လူတန္းစားေတြကေတာ့ ပိုေသၾကမယ္ထင္တယ္။

ေျဖ။     ။ ေလာေလာဆယ္ ဒီမွာျဖစ္တာ ႀကံဳရ တာကေတာ့ ဦးေႏွာက္ ေသြးေၾကာ ျပတ္ၿပီး ဆံုးၾကတာ ၾကားတယ္။ အငွားယာဥ္ ေမာင္းတဲ့ သူေတြ၊ ဆိုက္ကား သမားေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ခရီးသည္တင္ ယာဥ္ေမာင္း တေယာက္ ဆိုရင္ ကားဂိတ္ ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ ေရခဲေရ ေသာက္တယ္။ ေနာက္ကား ရွိလို႔ စပယ္ရာက သြားဖို႔ ေျပာတဲ့ အခါ က်ေတာ့ ကားက မသြားဘူး။ အဲဒါနဲ႔ သြားၾကည့္ေတာ့ ကားေပၚ မွာတင္ အသက္ ေပ်ာက္ေနတယ္။ ေနာက္ ဆိုက္ကား ဆရာတို႔ ဘာတို႔ဆို ပူေတာ့ မ်က္ႏွာသုတ္ ပု၀ါကို ေရစြတ္ၿပီး ပခံုးေပၚ တင္ထားတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဦးေႏွာက္ေၾကာ ျပတ္ၿပီး ဆံုးတာ။

ေမး။     ။ အခုလို ကူညီတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနတဲ့ အထဲမွာ အခက္ခဲဆံုးက ဘာျဖစ္မလဲ။

ေျဖ။     ။ အခက္အခဲကေတာ့ နာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ သၿဂႋဳဟ္ေပးဖို႔ အေအးခန္း အခက္အခဲပဲ။ အေအးခန္းငွားမယ္ ဆိုလည္း အေအးခန္းမွာ အေလာင္းေတြက ျပည့္လွ်ံေနၿပီ။ ေန႔လယ္ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ အေအးခန္းမွာ ထားခြင့္ရွိတယ္။ အားရင္ေတာင္မွ အေလာင္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားလို႔ အနံ႔အသက္လည္း မေကာင္းေတာ့ဘူး။ ေဆး႐ံုအေအးခန္းေတြ ဆိုလည္း အနံ႔အသက္ေတြက မေကာင္းဘူး။ က်န္းမာေရးအရ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္လည္း မေကာင္းဘူး။

ေရလွဴတဲ့ အပိုင္းကေတာ့ အခုေလာေလာဆယ္ အခက္အခဲမရွိေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ဂါလန္ ၂၅၀၀ ဆန္႔တဲ့ ေရပံုးေတြ ၀ယ္တယ္။ ဒလဘက္က ရြာေတြကို သြားမယ္ဆို ဒလ ၿမိဳ႕ေပၚက ေရအလွဴရွင္ရွိတယ္။ ဒီအတိုင္း ကားနဲ႔ သြားၿပီး ေရအလွဴရွင္အိမ္မွာ ေရထည့္ၿပီး ရြာေတြကို ေ၀တာေပါ့။ ဒလဘက္က ေရအလွဴရွင္မရွိဘူးဆို ရန္ကုန္ကေန သယ္ရမယ္၊ အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ သြားေရးလာေရး နည္းနည္းၾကန္႔ၾကာမယ္၊ နည္းနည္းလည္းပင္ပန္းမယ္။ အဲဒါေတြေတာ့ ရွိတယ္။

ပဲခူးဘက္ဆိုလည္း ပဲခူးေဒသခံက က်ေနာ္တို႔ ကို အကူအညီေပးတယ္။ လူမႈေရး သမားေတြနဲ႔ လူမႈေရး စိတ္ဓာတ္ ရွိတဲ့သူေတြ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီးေတာ့ သူတို႔ပဲ လုပ္ေပးၾကပါတယ္။

ေမး။     ။ နာဂစ္တုန္းက တဦးခ်င္းအလွဴရွင္ေတြ၊ လူမႈေရး လုပ္ခ်င္တဲ့ ေစတနာ့ဝန္ထမ္းေတြ အမ်ားႀကီးပဲ ရွိခဲ့တယ္ေလ။ အခု ေရလွဴတဲ့ အခုအခ်ိန္မွာေကာ တဦးခ်င္း အလွဴရွင္ေတြ၊ ေစတနာ့ဝန္ထမ္းေတြ အမ်ားႀကီးရွိလာလား။

ေျဖ။     ။ မ်ားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတခါ ေတာ္ေတာ္ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ လုပ္ရတယ္။ နာဂစ္ကေန က်ေနာ္တို႔ အေတြ႔အႀကံဳ ေတြ အမ်ားႀကီးရခဲ့တယ္။ ေစတနာ့ဝန္ထမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ႐ုိး႐ုိးသာမန္လူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အေရးႀကီးတာ သူတို႔ စိတ္ဓာတ္ပဲေလ။ နာဂစ္တုန္းကဆို နယ္ေတြသြားတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ မလိုက္ႏိုင္တဲ့ နယ္ေတြဆို ဒီတုိင္း လႊဲၿပီး လႊတ္လိုက္ရတယ္။ အဲဒီမွာ အလွဴရွင္ရဲ႕အလွဴေငြေတြ၊ ေနာက္ မျမင္ဘူးတဲ့ အစားအစာ၊ မျမင္ဘူးတဲ့ အ၀တ္အထည္၊ မသံုးဘူးတဲ့ ပိုက္ဆံေတြ သံုးရေတာ့ စာရိတၱ ပ်က္ျပားတာေတြ ျမင္ခဲ့တယ္၊ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒီလို မျဖစ္ေအာင္ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ထားတယ္။

ေမး။     ။ ေရရွည္အတြက္ ကန္ေတြေဆာက္မယ္ လို႔လည္းေျပာတယ္၊ အ၀ီစိတြင္းေတြ တူးမယ္လို႔လည္း ေျပာတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ေတြလည္း ဒီထက္ ပူခ်င္ ပူလာႏိုင္မယ့္ အလားအလာေတြ ရွိေနတယ္ဆိုေတာ့ ကိုေက်ာ္သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ထိ စီမံကိန္းခ်ထားတာ ရွိလဲ။

ေျဖ။     ။ စီမံကိန္းက က်ေနာ္တို႔ ခ်လို႔မရဘူး၊ အစိုးရက လုပ္ရမွာ။ က်ေနာ္တို႔လည္း ေရရွည္ ဒီဟာႀကီးကို လိုက္လုပ္ မေပးႏိုင္ဘူး။ နာေရးကိစၥတို႔၊ ေဆးခန္းကိစၥတို႔ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေနရတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ အေနနဲ႔ တတ္သိ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး အျမန္ဆံုး ကြင္းဆင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ လိုတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ အပင္စိုက္သင့္ရင္စိုက္၊ တလမ္းကို ေရတြင္း ဘယ္ႏွတြင္းတူး ဆိုတာမ်ိဳး လုပ္ရမယ္။ ၾကက္ဆူပင္ေတြခ်ည္းပဲ ေလွ်ာက္စိုက္ေနလို႔ မရဘူး။

က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ႀကံဳရင္ႀကံဳသလို လုပ္ေပးေနတာပဲ။ လႈိင္ မီးေဘးတုန္းက ၀ါးတရာ မီးေဘး စခန္းကိုသြားၿပီး အ၀ီစိတြင္းေတြ တူးေပးရတယ္၊ အိုးခြက္ေတြ၊ အ၀တ္အစားေတြ သြားလွဴရတယ္။  နဂစ္ဆိုလည္း နာဂစ္အေလ်ာက္ လုပ္ေနရတာပဲ။ သဘာ၀ ေဘးဒဏ္ေပၚ မူတည္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေပးႏိုင္သေလာက္ပဲ လုပ္ေပးၾကတာပါ။

< Prev		Next >