ဧရာဝတီ

ျမန္မာျပည္ စာနယ္ဇင္းေလာက အတြက္ အံ့အားသင့္စရာေကာင္းေသာ၊ သို႔ေသာ္ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ သတင္းတပုဒ္ကို ယခုရက္ပိုင္းတြင္ ၾကားလိုက္ရသည္။

ျပည္ပအေျခစိုက္ RFA ေရဒီယိုမွ ထုတ္လႊင့္သည့္ သတင္းတပုဒ္တြင္ စာေပစိစစ္ေရး၏ ဒု - ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးတင့္ေဆြက ဒီမိုကေရစီ စနစ္တြင္ စာေပစိစစ္ေရး ရွိစရာ မလိုေတာ့ေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုက္ျခင္းပင္။

စာေပစိစစ္ေရး ဌာန၏ အႀကီးအမႉးတဦး ကိုယ္တုိင္က ထုိသို႔ ေျပာဆိုလိုက္သည္ကို စာနယ္ဇင္းသမားမ်ားအဖို႔ ဝမ္းပန္းတသာ လက္ကမ္းႀကိဳဆိုရမည္ မဟုတ္ေလာ။

စာေပစိစစ္ေရး ဆိုသည္မွာ ဒီမုိကေရစီ အေရးတြင္ အဟန္႔အတားျဖစ္ေနသည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ ေခတ္ေျပာင္းေနၿပီ ဆုိသည့္ ယေန႔ကာလတြင္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးအက်ိဳး ေရွ႕ရႈသည့္ စတုတၳမ႑ိဳင္ ေနရာတြင္ ရွိေနရမည့္ စာနယ္ဇင္း က႑သည္ စာေပစိစစ္ေရးေၾကာင့္ အသက္ငင္ ေနရသည့္ အေနအထား မျဖစ္သင့္ေပ။

ျမန္မာျပည္သူလူထု၏ မ်က္စိ၊ နားမ်ားကို ပိတ္ဖုံးေစသည့္ စာေပစိစစ္ေရးကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေနဝင္း ဦးေဆာင္သည့္ စစ္တပ္က ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာသိမ္းယူခဲ့သည့္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ စတင္ အသက္သြင္းခဲ့သည္။ ၎ေနာက္ စာေပ ကင္ေပတုိင္ဟု နာမည္ဆုိးႏွင့္ ေၾကာ္ၾကားလာခဲ့သည္အထိ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို က်ားကန္ေပးေသာ ေထာက္တုိင္ျဖစ္လာ ခဲ့သည္။

၁၉၆၂ ခုႏွစ္မတိုင္ခင္ ျမန္မာျပည္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီ ေခတ္အခါကမူ စာနယ္ဇင္းမ်ား အားေကာင္းေမာင္းသန္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ပုဂၢလိကပိုင္ စာနယ္ဇင္း ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈက အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏုိင္ငံမ်ားအၾကား ဂုဏ္ယူဝံ့ႂကြားေစခဲ့သည္။ ထိုကာလတြင္ အစိုးရေခါင္းေဆာင္ မ်ားကလည္း ပုဂၢလိက စာနယ္ဇင္းမ်ားအား တရားဥပေဒႏွင့္ ကန္႔သတ္ ထားသည္ကိုပင္ သတင္းစာသမား မ်ားက ေရးသမွ်အေပၚ တာဝန္ယူရဲသည့္ စိတ္ဓာတ္အျပည့္ျဖင့္ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင္ဆုိင္ခဲ့၍ အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ ေရးသားခဲ့ၾကသည္။

ယခုအခ်ိန္သည္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ အေရွ႕ပိုင္း ကာလမ်ားကကဲ့သို႔ စာေပစိစစ္ေရးကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး ေရႊေရာင္လႊမ္းေသာ ျမန္မာ့ စာနယ္ဇင္းေခတ္ကို ျပန္လည္ထူေထာင္သင့္သည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ ထူေထာင္ႏုိင္ လိမ့္မည္ဟုလည္း ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။

သို႔ရာတြင္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းက မီဒီယာကို ထိန္းေက်ာင္းမည့္ ဥပေဒတရပ္ ျပဌာန္းမည္ဟု လႊတ္ေတာ္တြင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ထုိဥပေဒထဲတြင္ မည္သည့္အခ်က္မ်ား ပါမည္ကို မသိရေသးေသာ္လည္း ပုဂၢလိက စာနယ္ဇင္းႀကီးထြားလာမႈကို ဟန္႔တားမည့္ အခ်က္မ်ား ပါဝင္လာမည္ကို စာနယ္ဇင္းသမားမ်ားက စိုးရိမ္ေန ၾကသည္။

လႊတ္ေတာ္အတြင္း၌ ကိုယ္စားလွယ္တခ်ိဳ႕ တင္ျပေတာင္းဆိုေသာ စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျဖၾကားရာ တြင္လည္း ဦးေက်ာ္ဆန္းက စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ေပးလိုက္ပါက အက်ိဳးထက္ အျပစ္က ပိုမ်ားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သြယ္ဝိုက္ ေျပာဆို၍ ျငင္းဆန္ခဲ့သည္ကို ေထာက္ခ်င့္ျခင္းျဖင့္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီး၏ အယူအဆ အေတြးအေခၚတို႔သည္ ေခတ္ေနာက္ျပန္ ဆြဲေနသည္ဟု မိမိတို႔က ယူဆသည္။

အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္သည့္ စင္ကာပူ၊ ထုိင္း၊ မေလးရွား အစရွိသည့္ ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ပုဂၢလိကပိုင္ သတင္းဌာနမ်ား အားေကာင္းေမာင္းသန္ႏွင့္ လႈပ္ရွားေနသည္ကို ဝန္ႀကီးအေနျဖင့္ သတိမမူမိ၍ေလာ။

အဆိုပါႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အစိုးရကလည္း ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရးႏွင့္ သတင္းထုတ္ျပန္ေရးအတြက္ ႏုိင္ငံပိုင္ မီဒီယာမ်ားကို အသံုးခ်ေန သကဲ့သို႔ ပုဂၢလိကပိုင္ မီဒီယာမ်ား၏ အခန္းက႑ကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳ အာမခံထားသည္ကို သတိျပဳသင့္သည္။

ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ မိန္႔ခြန္းတြင္ ေျပာၾကားသကဲ့သို႔ ပြင့္လင္းလြတ္လပ္သည့္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို တည္ေဆာက္မည္ ဆိုလွ်င္ လြတ္လပ္မွ်တၿပီး တာဝန္ယူစိတ္ အျပည့္အဝ ရွိသည့္ ပုဂၢလိကပုိင္ ေန႔စဥ္ သတင္းစာမ်ားကို ခြင့္ျပဳရေပလိမ့္မည္။

လြတ္လပ္သည့္ စာနယ္ဇင္းဆိုသည္မွာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ ေၾကးမံုျပင္ျဖစ္သည္။ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတြင္ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ေကာင္းျခင္း၊ ဆိုးျခင္း အေျခအေနမ်ားကို ထုိေၾကးမံုျပင္က အမွန္အတိုင္း ထင္ဟပ္ေပးေပလိမ့္မည္။

ထို႔အျပင္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းအတြင္း ျဖစ္ပ်က္ေနသမွ်ကို ရႈေထာင့္အမ်ိဳးမ်ိဳးမွ တင္ျပႏုိင္ေသာေၾကာင့္ စာဖတ္သူ လူထု၏ အေတြးအျမင္ ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကိုလည္း အေထာက္အကူ ျပဳေစရာ အမ်ိဳးသား ပညာေရးကိုလည္း အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစသည္။

ဤေနရာတြင္ မိမိတို႔ ဧရာဝတီမွ အခုိင္အမာ ေျပာလိုသည္မွာ စာေပစိစစ္ေရးသာမက ရုပ္ရွင္၊ ဂီတႏွင့္ ပန္းခ်ီအစရွိေသာ အႏုပညာမ်ားကို စိစစ္ ျဖတ္ေတာက္ ေနျခင္းမ်ားကိုလည္း ရပ္ဆုိင္းသင့္သည္။

အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ စာနယ္ဇင္း၊ ရုပ္ရွင္၊ ဂီတႏွင့္ အႏုပညာ စိစစ္ေရး မ်ားကို ဖ်က္သိမ္းၿပီးမွသာ လြတ္လပ္ပြင့္လင္းၿပီး  ရင့္က်က္ တိုးတက္သည့္ ဒီမိုကရက္တစ္ လူ႔ေဘာင္အဖြဲ႕အစည္းတရပ္ကို အုတ္ျမစ္ခ်ေပးမည့္ ယဥ္ေက်းမႈတရပ္ ေပၚထြန္းလာမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါသည္။

Next >